Sommige, oké heel veel dingen wéét je niet. Dat baby’s een ‘zuigbehoefte’ hebben; wist ik niet. Dat drukknoopjes zijn verzonnen door Satan, wist ik ook niet. Of dat als je verloskundige zegt dat ze gaat strippen, dat niet betekent dat je een lapdance krijgt. Dus dan heb je voor het eerst je baby’tje, en je kijkt naar dat koppie, en dan zie je het opeens.
Kleine kanttekening. In de eerste week was ik zo helder als een schaap op heroïne. Nog nooit heb ik zo lang, zo weinig geslapen en zoveel meegemaakt. Doe mij volgende keer maar een regenachtig weekend Lowlands in twee kaplaarzen en een panterstring met een bordje ‘pak me’ op m’n rug, veel relaxter. My lord wat een hel. Dus neem dat even mee.
In het ziekenhuis, een uur na de bevalling, lig ik op de uitklapbank van OLVG West, met m’n dochter, gewikkeld in een doek en mijn wollen vest. Ze doet haar oogjes open, ow mijn meisje! En ik kijk in twee mooie blauwe oogjes en …
‘SCHAT! Kut hee, ze is hartstikke scheel!’
Zonder dollen. Ik heb nog nooit zo’n schele neet gezien. Alle kanten op, die ogen. Stond de ene naar binnen, draaide de ander om z’n as. Ik keek ernaar en schoot helemaal vol (al 72 uur wakker he?)
In tranen was ik: ‘Ze is helemaal schee-hee-heel’ M’n vriendin lag voor pampus terwijl de ruggenprik begon uit te werken.
‘Huhwat?’
De verpleegster, een zachtmoedige Antilliaanse klopte me bemoedigend op m’n schouder.
‘Dat hoort zo…’
Hoezo ‘dat hoort zo’, ja, bij schele mensen.
‘Maar hoezo dan?’ piepte ik. Dit was gênant, je moest je eigen baby mooi vinden, óók als ze lelijk was. Nu al een slechte moeder. ‘Sor-ry!’ Ik aaide m’n baby met een natte snothand, ‘ow sorry!’ zei ik weer, deze keer voor het snotspoor op haar rug. Ze wist niet wat onder of boven was en zoog op d’r eigen hand.
‘Schatjuhh….’ klonk het vanaf het ziekenhuisbed. Hartstikke stoned was m’n vriendin.
‘Wheeeeeh!’ m’n dochter. M’n hele schele dochter.
De verpleegster pakte haar van me over en legde haar onder een lamp.
‘Uw dochtertje is geel, mevrouw…’
Scheel? Ah nee, zie je wel!
‘U zult haar wellicht eventjes moeten bijvoeden, heeft u voeding in huis?’
‘Bijvoeden? Helpt dat?’ Daar had ik nog nooit van gehoord. ‘Wordt ze daar minder scheel van?’
‘Géél mevrouw, niet scheel.’
‘Waarom is ze scheel?’
‘GEEL!’
‘SCHEEL!’
‘Dat hoort bij baby’s, die zijn scheel de eerste week.’
Mijn vriendin ging zich er ook mee bemoeien. ‘Schatjuhhh,’ brabbelde ze horizontaal, ‘dat trekt vanzelf weg, joh schatjuh!’ Oh, Madame was opeens op de hoogte van de stand van baby-ogen. Ik was zeker gek.
De verpleegster inspecteerde de huid van de baby. Scheel; niet geel. ‘Hmm, ja, beetje geel, maar niet erg.’ Ze tilde haar op en bracht haar weer terug. ‘GEEL, mevrouw.’
Ik knikte, geen idee wat ze zei.
Schele dochter met twee lesbische moeders, nou die kon het wel schudden op de basisschool.
‘Mevrouw? De kraamzorg zal de komende tijd in de gaten houden of uw dochter GEEL wordt, dat heeft te maken met de leverfunctie, ja?’
Ik stak m’n duim op. Bleef niks van hangen.
De volgende dag. De kraamzorg, die gewoon door je huis loopt en onder andere controleert of je baby niet alsnog doodgaat, hield de kleine in haar armen.
‘Ze is toch nog iets geler geworden….’
Oké, dacht ik, ‘geel’ zei ze, niet ‘scheel’. Het klonk als ‘scheel’, maar ze zei ‘geel’. Mijn vriendin keek mij vanaf de bank geschrokken aan.
‘Zei ze nou: “nóg scheler”?’
Dus toch! Ach man, nóg scheler. Kon dat? Dan waren haar ogen praktisch 180 graden haar schedel ingedraaid. Wat erg! Mijn hele schele dochter. En ik stroomde weer helemaal over: ‘Niet nóg scheler!’
De kraamverzorgster lachte: ‘GEEL, niet scheel mafkees. Ja, scheel is ze ook.’
Ik veegde mijn neus af aan een spuugdoek. ‘Ja, maar dat trekt weg … toch?’
‘Ja, dat trekt weg. Dat zei ik een uur geleden toch ook al’, zei de kraamzorg, ‘pasgeboren baby’s zijn scheel.’
Dus. Nu weet ik het. Baby’s zijn hartstikke scheel. En dat trekt weg.
Als het goed is. En anders moet je bijvoeden.
Zaadvragers.nl is een blog van mij. Samen met mijn vriendin heb ik een baby en ik schrijf geregeld om stoom af te blazen. Wil je een seintje als er een nieuwe blog online staat? Abonneer je hieronder. Of deel ‘m op social media, als je ‘m leuk vindt.
