Mijn vriendin is nu 8 maanden zwanger en heeft een buik als een fikse brommerhelm. Of zoals de buurvrouw het kirrend noemt: ‘zo mooi zwanger!’ Of zoals ik het noem: ‘super dik’ Of zoals mijn vriendin het gevaarte iedere ochtend, met gezonde twijfel over hoe lang dit nou redelijkerwijs zo door kan gaan, noemt: ‘jezus, nou is ‘ie nóg groter!’ Ja, in die fase zitten we. Dat ik soms bang ben dat ze scheurt, en niet van onder. ‘Gadver, m’n navel komt naar buiten’ ‘Euiw!’
Parkeerproblemen
De buik gaat overal mee naartoe. Meestal in stretch jurkjes, of in ruime joggingbroeken. De buik is groot, beweeglijk, en trekt aan ribben, rug en zijkant. Hij zit in de weg als we op de Amsterdamse grachten parkeren en zij tussen twee auto’s klem komt te zitten; hij knalt tegen openstaande keukenlaadjes en duwt tegen mij aan in bed. De buik is prachtig, de buik is oh zo bijzonder, de buik is godverdomme écht een wondertje, maar die buik zit vooral gruwelijk in de weg.
Voedselkussen-slurf
In bed liggen inmiddels acht kussens en zo’n voedkussen-slurf (voor de newbees: dat is een kussen in de vorm van een hoefijzer maar dan twee meter lang en superpraktisch als tochtstrip). Helpt het haar beter in slaap komen? Nee. Mijn vriendin speelt nu wel iedere nacht het spelletje ‘worstel met je voedingskussen’, helaas verliest ze meestal.
‘Hummhpf’
‘Wat?’
‘Ik lig niet lekker…’
‘Oke…’
‘Ik ga op de bank slapen… dat ligt toch beter’
‘Oke…’
Ik vind het inmiddels helemaal niet erg meer als ze op de bank gaat liggen, want dat gedraai was een paar nachten schattig maar inmiddels ben ik blij als ik het bed voor mezelf heb. ‘Dahaag schatje, succes!’ murmel ik wanneer ze weer eens met kussens richting woonkamer vertrekt. Ze steekt haar duim op en weg is ze. ‘s Ochtends vraag ik: ‘heb je nog een beetje geslapen?’ en dan zegt zij ‘mwoh’.
De fase
Ze slaapt al weken slecht, en daar klaagt ze wel eens over, maar sommige kind-hebbende mensen zeggen dan: ‘oh, nou, ha! Wen er maar vast aan; want dat wordt straks alleen maar erger’, gevolgd door een ongemakkelijk lachje dat ruikt naar spijt.
Met andere woorden: de ‘laat dat kind nu maar komen’-fase is officieel begonnen.
En tot die tijd ligt er een bult in m’n bed met acht kussens eromheen te worstelen met een lang slurf.
Zaadvragers.nl is een blog van mij. Mijn vriendin is hartstikke zwanger en ik tik regelmatig een blog. Dat lucht op. Lees ze allemaal hier.
