• Home
  • blogs
  • Vocht vasthouden, ik doe het gewoon

Vocht vasthouden, ik doe het gewoon

Als je zwanger bent houd je vocht vast, blijkt maar weer. ‘Schahaaat!’ Het is vier uur ’s ochtends en ik ben zojuist wakker geworden. Niet van de baby die huilt, maar omdat je reuze licht slaapt als je zwanger bent. Ook al zo’n extraatje in deze glorieuze tijd. Mijn vriendin ging, toen ze hoogzwanger was, vaak om vijf uur ’s ochtends de vaatwasmachine uitruimen uit pure ellende. Supergoed idee. Ga ik niet doen. Ik ben wakker geworden van een raar gevoel in mijn onderarmen en handen. ‘Even een beetje wrijven en bewegen’, dacht ik, ‘helpt vast’. Nou nee. En toen kwam ik erachter dat mijn linker middelvinger niet meer wilde bewegen zoals het hoort. Tijd om dit leed niet meer alleen te ondergaan. ‘Schat, mijn vinger doet het niet meer!’

Dikke vinger

Mijn vriendin was moeilijk wakker te krijgen, maar een flinke douw in haar zij hielp gelukkig. ‘W-wat is er?’ vroeg ze slaperig.
‘Mijn vinger doet raar.’
‘Oké… Hoe bedoel je?’ Wat was dat nou voor vraag? Ik ging niks aan haar hebben, ik voelde het al aan m’n water (HA!) Prima, ik legde het wel uit.
‘Mijn vinger buigt niet meer goed. Tenminste hij buigt wel maar dat laatste stukje doet ’t niet, (‘huh?’ ‘KIJK DAN’) Ik deed het licht aan. Ook al niet goed.
‘Niet doen!’
‘Anders kan je het niet zien!’
‘Doe uit!’ ze draaide zicht om ,‘Ik had dat ook met die handen, weet je nog?’
‘Maar ik heb het nú!’ Ik lag hier te ontbinden waar ze bij lag, ze zou op zijn minst even kunnen kíjken.

Ja dat had jij ook ja

De volgende morgen tintelden mijn handen weer, of nog steeds, geen idee. En m’n vinger deed pijn, ook aan de rechterkant. Een pak melk openmaken? Mooi niet. Ik schold het pak uit, en zette het boos op het aanrecht en riep ‘ze doen het niet!’ Ik bedoelde m’n vingers.
‘Ja, dat had ik ook toen ik zwanger was’ zei mijn vriendin, terwijl ze pap in onze dochter probeerde te stoppen, die had ontdekt dat als ze haar hoofd van links naar rechts bewoog, de wereld dat ook deed. Superleuk tijdens het eten, ‘je moet uitkijken dat het niet erger wordt’ voegde ze er aan toe. Joh.
‘Hoe dan?’ vroeg ik, een schaar in het pak melk zettend, dat zal ‘m leren. Melk stroomde uit het gat. ‘Verdomme!’ kutpak.

‘Pijn in je handen kun je niet echt tegenhouden,’ zei ze, ‘genoeg water drinken, beetje met je handen wapperen af en toe… Wat ben je aan het doen?’
‘Ik wil melk!’ riep ik boos.
Mijn dochter keek me aan met zo’n blik van ‘ja! Dat heb ik ook heel vaak!’
‘Geef maar hier’ zei mijn vriendin, ‘en ga gewoon even zitten. Wil je thee?’
Ik knikte pruilend, ‘en die mini trapt de hele tijd in m’n zij.’
‘Ja dat had ik…’ zei m’n vriendin, ‘JA DAT HAD JIJ OOK!’ riep ik kwaad.
‘Blablabla’ riep mijn dochter.
‘Ik ben gewoon een beetje klaar met deze aftakeling oke?’ zei ik.
‘Ja, dat…’, zei mijn vriendin, ‘dat is heel vervelend.’

Soms moet je weten wanneer je je mond moet houden als iemand vocht vasthoudt, dat is wat ik eigenlijk wilde zeggen. En dat ik melkpakken haat (en ik ben nooit chagrijnig tijdens de zwangerschap!)

 

 

Zaadvragers.nl is een blog over zwangerschap en baby’s. Samen met mijn vriendin heb ik een baby en ik schrijf met humor, want dat is leuker dan zonder.



Geef een reactie

%d bloggers liken dit: