Zwangere koe

Ik ben nu goed zwanger. Mijn fiere cupje B is veranderd in een schaamteloze cup Koe, ik heb een buik die werkelijk in geen enkele normale broek meer past en ’s nachts rond vier uur word ik wakker van een baby die mijn ingewanden tot moes trapt. Ik was ooit 1 meter 84 en woog 64 kilo. Ik weet niet wat ik nu weeg maar heb een set baarheupen en twee uiers, plus die zak vruchtwater met inhoud. En ik zit pas op de helft maar ik dij uit. Ik voel me redelijk gigantisch, en mijn vriendin vatte het aardig samen: ‘Hee! Je hebt een dikkere reet dan ik!’

Striemen en striae

Het was avond. We gingen bijna naar bed maar ik had al de hele dag het gevoel dat m’n buikvel op knappen stond. Dus toch even checken in de spiegel of er niet inmiddels stukken darm uit mijn zij hingen. Ik weet niet hoe anderen dat ervaren, maar ik maak me regelmatig zorgen over de rekwijdte van mijn huid. Zoals die keer dat ik tijdens het douchen naar m’n buik keek en allemaal rode striemen zag.
‘SCHAT KOM ’S KIJKEN!’ Pruilend wees ik op de strepen. ‘Ik heb nu al striae.’ Nooit meer een bikini aan. Wat ik al nooit deed, maar het idéé. Ik kon wel janken. Daar ging mijn jeugdigheid, voorgoed.
‘Ach schatje, laat me eens kijken’, ze inspecteerde de schade. ‘Dat is de afdruk van je broek lieverd.’
‘Oh.’
Als je nu denkt ‘ach, wat schattig, ze had zich een keertje vergist!’ Dit is nog een keer of tien gebeurd. Gisteren nog. Bleek een afdruk van m’n knoop te zijn onder m’n navel. Schrok me rot.

Transformatie

Maar ook die avond wilde ik toch controleren of het allemaal weer was gegroeid, of dat ik het me inbeeldde. Voor de spiegel kon ik maar een ding concluderen: het was allemaal weer groter. Mijn vriendin kwam bij me staan en keek naar mijn spiegelbeeld.
‘Wauw’, zei ze. En terecht. Die buik lijkt in fases te groeien en zo af en toe schrik je van de progressie. Zo ook nu. Daar stond ik dan met m’n grote vleesbult, boven mijn uit elkaar gegroeide heupen. Superleuk extraatje van zwanger zijn: je heupen gaan uit elkaar. Ik ben een Transformer.
‘M’n navel is twee keer zo groot… Gadver.’
‘Ja, dat gebeurt.’
‘Lekker dan.’
‘Tsja schat, je bent zwanger.’ Dat zegt ze altijd. Helpt niks.
Ik draaide een kwartslag. ‘Moet je die kont zien! Ik kan gaan twerken in een rapvideo!’
Nou, en toen had ik dus officieel een dikkere reet dan mijn vriendin. Ik had er een scene van moeten maken met teksten als ‘je vindt me niet meer aantrekkelijk!’ Naar de slaapkamer stormend, ‘jij slaapt op de bank vannacht!’ Maar we zijn al elf jaar samen en dan kom je in een fase van je relatie waarin je bij dit soort opmerkingen zegt: ‘ja jezus, je hebt gelijk!’ en gefascineerd naar je eigen gat staart.

Geen bodypaint sessie

Veel vrouwen vinden het machtig prachtig als ze zwanger zijn, maar ik heb er niks mee. Het is interessant, op zijn best. Indrukwekkend, eventueel. Maar ik maak me vooral zorgen over hoe het straks allemaal weer op z’n plek moet schuiven. Ik moet nog 40 jaar verder met dit lijf.
Ik keek naar mezelf. Mijn vriendin aaide me bemoedigend over mijn rug.
‘Je bent wel heel mooi zwanger hoor! Je hebt echt zo’n S-vorm. Ik vind het leuk.’
‘Het is allemaal wel véél. Die buik joh!’
‘Dat hoort schat.’
Er zoemde maar één gedachte door mijn hoofd: ik was pas op de helft. Waar moest alles in godsnaam heen? Ik had straks een navel van 10 centimeter doorsnee. Die je niet zou zien omdat m’n borsten zouden leeglopen en als theezakjes tot op m’n knieën zouden hangen. Het was voorbij, ik werd nooit meer Wehkamp-badpakkenmodel. Nooit geambieerd, maar toch.
‘Ik vind ’t niet zo leuk geloof ik’, mompelde ik.
‘Moet je nou huilen?’
‘Ja ik geloof het wel.’
Daar stond ik zachtjes te grienen in de gang. Met een toekomst als Jay-Lo met hangtieten met enorme tepels.
‘Komt wel goed hoor liefie’, kreeg ik nog te horen, ‘je wordt heus wel weer zoals je was.’
Ze kneep in m’n hammetjes, die ik nu ook opeens had (ieder nadeel heb z’n voordeel). ‘Met een beetje meer striae’, voegde ze er compleet onnodig aan toe.
‘Hou je mond, je hebt zelf striae.’
Ze liep lachend weg.
‘En putten in je benen!’ riep ik achter haar aan, ‘en je bent dik!’
‘Niet zo dik als jij!’

Oud en lelijk, daar gingen we. Morgen maar eens een doos bonbons kopen om dat te vieren.

 

 

Zaadvragers.nl is een blog over zwangerschap en baby’s. Samen met mijn vriendin heb ik een baby en ik schrijf geregeld om stoom af te blazen.



 

 

 

One Comment

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: