Lachen, je ovuleert

Ronde twee in de Grote Inseminatie Show. Vandaag is het eisprong-dag en dat betekent vandaag, morgenochtend én morgenavond zaad in de vrouw. De eerste keer thuis, tweede in de kliniek, derde weer thuis. Met een window of opportunity van een uur of achtenveertig zal het ons niet gebeuren dat we er net naast zitten.

 Lachen
Het is half acht ’s ochtends. Ik lig nog heerlijk te slapen als mijn vriendin op de gang roept: ‘SMILEEEEYYYY!’ De deur zwaait open en ik krijg een ovulatiestick onder mijn neus geduwd. Ik kijk naar het schermpje en inderdaad, dat stomme lachende gezichtje. Mijn vriendin, al een kwartier wakker, is in haar nopjes. ‘Eindelijk gewoon goed getest!’
‘Hmmm’ brom ik. Het is toch echt nog te vroeg.
‘Sorry dat ik je heb wakker gemaakt’, zegt ze terwijl ze de slaapkamer weer uitstampt. ‘Deur dicht!’ roep ik. ‘Koffie?’ hoor ik uit de keuken.
Ik sta op. Van slapen komt toch niks meer.

Schrappen en schuiven
Even later sta ik onder de douche een banaan te eten. Mijn vriendin zit met haar kop koffie op een krukje bij mij in de badkamer. Ze is nog steeds helemaal blij met haar eierstokken.
‘Goed,’ zeg ik resumerend, ‘we moeten vanavond thuis insemineren, morgenochtend naar de kliniek en dan morgenavond weer thuis…’
Mijn vriendin knikt. Ze is verschrikkelijk blij met de timing: ze heeft morgen een dag vrij en als ze zich ziek moet melden voor werk is ze de hele dag uit haar hum. Ik heb vanavond een afspraak, ‘die zeg ik wel af dan’.
‘Ja, doe maar…’
‘Oh en ik had morgenochtend eigenlijk een koffie-afspraak…’
Mijn vriendin kijkt me aan.
‘Zeg ik ook wel even af.’

Handen uit de mouwen
Een half uurtje later ben ik soort van wakker en mijn vriendin staat klaar om te vertrekken.
‘Regel jij dan even alles voor vanavond?’ vraagt ze terwijl ze haar lunch in haar tas stopt.
‘Hmm-hmm’ zeg ik.
‘Bel je even met…?’
‘Ja, ik bel dat hij vanavond aan het werk moet.’
‘Doe hem de groetjes he?’
Ze doet haar jas aan en komt nog even de keuken in: ‘ik ben zes uur thuis, kun jij even…?’
‘Ja ik zorg voor eten.’
‘Fijn.’
In de deuropening krijg ik een zoen. ‘Zeg je dat hij morgenavond dus ook even aan de bak moet?’ Ik knik, ze vertrekt en ik doe de deur achter haar dicht.
Ik pak m’n telefoon en app: ‘vanavond mag je met je handjes onder de deken!’
Ik krijg een appje terug: ‘tof!’
Zo makkelijk dit. Even bedenken welke k-smoes ik ga verzinnen om mijn afspraken te verzetten. ‘M’n vriendin insemineren is voor sommige contacten toch iets té plastisch. Griep. Die lijkt me prachtig. Ik pak m’n telefoon.

Geef een reactie