Strijdbaar met eieren

Deze keer laten we het niet op ‘geluk’ aankomen. We hebben een eisprong in de planning en het gaat gewoon gebeuren. Eye-of-the-tiger stijl. Vorige keer was de inseminatie natuurlijk een schattige poging, maar deze keer gaan we het professioneel aanpakken. Goede tools, een logistiek plan en niet één, niet twee, maar drie keer insemineren deze maand. Hoppa. We zullen eens zien welk ei zich dan nog kan wapenen. 

Eiermeter
Eerder schreef ik over de rampzalige vijftig tinten paars van de budget-ovulatietest. ‘Koop zo’n smiley-test!’ riepen lezers. De naam verwijst overigens naar een test met een ‘smiley’ die in een klein schermpje verschijnt als je ovuleert. Maar goed, ja mensen, ik heb jullie gehoord. En ik heb op jullie aanraden zo’n duur Clearblue-kreng gekocht. Want die goedkope streepjestest, daar werd mijn vriendin een beetje moeilijk van. Ik kon de vraag ‘kun jij anders even kijken?’ echt niet meer horen. Wie wel eens zo’n paarse-streepjestest gebruikt heeft, weet precies waar ik het over heb. En wie het niet herkent: houden zo. Dus de dure smiley test is binnen. Kan iemand me trouwens uitleggen waarom er altijd lachende baby’s op dit soort artikelen moeten? Het is een urine-test voor een LH-piek, geen kinderspeelgoed. Er is nog niet eens een baby, laat staan een lachende baby. Wat ik eigenlijk wil zeggen: Haal die stomme baby van de verpakking Clearblue!

Logistiek
Er wordt niet meer met zaad gereden op klaarlichte dag, oh nee, ik heb mijn lesje geleerd. De donor kan zich ook heus wel ‘s avonds aftrekken en fietsen doe ik ook niet meer. Het is namelijk koud buiten. En dat sperma kan ik wel goed inpakken maar ik houd er niet van. Lekker met de auto dus. Ons sperma krijgt een chauffeur. Kan ik meteen leuke muziekjes draaien, zoals de enige CD die we nog ergens in het dashboardkastje ligt: Greatest Hits van Wham! Als het daar niet hard van  gaat zwemmen weet ik het ook niet.

Kansenspreiding
Met m’n vriendin bespreek ik de strategie. We hebben ‘m kansberekening-technisch helemaal in de smiezen: drie keer gaan we er een portie tegenaan gooien. ’s Nachts thuis, volgende ochtend in de kliniek, en in de avond weer thuis. Die eieren zullen niet weten wat ze overkomt. De Syrische vluchtelingenstroom is er niks bij.

Kortom, we hebben een plan. Om dat te vieren gaan we samen de stad in. Bier en Rummikubben. En bitterballen verdorie. Morgen begint het testen weer. De avond is reuze ontspannen tot ik me hardop begin af te vragen of we bij drie inseminaties de kans op een meerling niet vergroten. Dat het ene ei, zeg maar, het andere ei opvolgt zonder even opzij te kijken of de buurman niet al was bevrucht.
‘Doe niet zo mal’, zegt m’n vriendin.
En dan begint ze ook te twijfelen.

One Comment

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: